donderdag 10 mei 2018

Hoofdstuk 41


De Jalan Vashir nadert Io Barazat. Wanneer ze nog een halve dagreis ver zijn, komen ze schedels tegen op het water. Het lijkt Nazhaar niet af te schrikken, integendeel. Hoe dichter ze komen, hoe meer hij doordrenkt raakt met kracht. Een groen licht begint in hem te schijnen, zijn vleugels voelen sterker, en hij heeft het gevoel dat hij tot van alles in staat is. En inderdaad: wanneer hij dat probeert, blijkt hij te kunnen opstijgen.

Alitih ziet het zorgelijk aan: dit kan geen goed nieuws zijn, deze magie proeft niet naar leven, maar naar dood. Nazhaar trekt het zich niet aan, hij zet onmiddellijk zijn nieuwverworven gaven in om een verkenningsronde te gaan maken, samen met Chiara.

Al snel zien ze een grote krater, omringd door groene vlammen. Nazhaar herinnert zich zijn visioen van zijn broer: hier moet Barazat, de ijzeren draak van dit eiland zijn neergestort. Net wanneer hij zich realiseert wat dit betekent, voelt hij een vreemde resonantie in de wolken. Het volgende moment valt Chiara hem vanuit het niets aan – ze is onder invloed van Tao Feng, die hen heeft gelokaliseerd.

Nazhaar beslist al snel dat hij niet opt wee fronten kan vechten. Hij duikt naar beneden, gooit Chiara richting de zee, en stijgt snel weer op.

Chiara landt hard op het zand en neemt Nazhaar deze actie niet bepaald in dank af. Gelukkig wordt de gewonde ranger al snel gevonden door Alítih, Varlock en Berlinden, die het gevecht in de lucht vanuit de verte zagen, en hen met Neptulon achternakwamen.

Tao Feng heeft Nazhaar de krater ingejaagd, hij is nergens meer te bekennen. De groep besluit om voorlopig hun echte doel hier na te streven: Nozark bevrijden. Ze trekken de gevangenis in, en beseffen al snel dat daar een opstand gaande is. Ze proberen door de gevechten heen te laveren, en informeren met wisselend succes naar de verblijfplaats van Nozark.

Intussen vlucht Nazhaar voor zijn leven, achternagezeten door een woedende drakolich, die stukken gebouwen achter hem aanslingert. Nazhaar voelt de verbinding tussen de schub en Tao Feng, en probeert de draak te raken door de schub te beschadigen… helaas doet dat ook hem niet bepaald goed. Hij stelt zijn strategie bij, wanneer hij tijdens zijn vlucht langs het karkas van Barazat komt. Een draak zonder vleugels is niet veel meer waard, redeneert hij. Hij klimt omhoog langs de krater, en doet een uitval naar de vleugels van Tao Feng. Die krijst van woede wanneer Nazhaar een treffer weet te plaatsen, en mept hem weg met zijn staart, alvorens een heel gebouw bovenop hem te laten instorten.

Tao Feng landt op het binnenplaatsje waar de rest van de groep staat, en commandeert meteen alle dragonborngeesten in de buurt om op te staan. De paladijn-geesten blijken hardnekkige tegenstanders: telkens wanneer ze worden neergeslagen, rijzen ze even later weer op. De groep trekt zich terug, en vlucht door een paar martelkamers richting de kapel, waar ze een gnoom aantreffen, die van meer blijkt te weten. Eddie kan hen vertellen waar Nozark is: hij zit verborgen in één van de ijzeren maagden. Via de ondergrondse tunnels brengt hij hen veilig ter plekke, en ze weten inderdaad een zwaar toegetakelde Nozark te vinden.



Nazhaar bevrijdt inmiddels zichzelf en kruipt via het puin de gevangenis binnen. Hij heeft het gevoel dat er maar één ding opzit: hij rukt de zwarte schub met geweld uit zijn borst los. Meteen valt de verbinding met Tao Feng weg… maar ook zijn extra kracht, en zijn vleugels hangen weer slap neer. Goed nieuws: hij ontmoet de rest van de groep op de binnenplaats. Slecht nieuws: Tao Feng komt hen ook vervoegen, en roept meteen weer geesten te hulp…

Geen opmerkingen:

Een reactie posten